.
.
.

Ου παραγενομένου εν Ιερουσαλήμ επί το εκούσιον Πάθος,
ο λαός, ο καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου,
λαβόντες τα της νίκης σύμβολα,
τους κλάδους των δένδρων, και τα βάϊα των φοινίκων,
την ανάστασιν προεμήνυσαν.

Αυτός, Δέσποτα, και ημάς, τους κατά μίμησιν εκείνων,
τη προεορτίω ταύτη ημέρα
βάϊα και κλάδους δένδρων εν χερσί φέροντας,
διατήρησον,
και, ως εκείνοι οι όχλοι και οι Παίδες,
το, Ωσαννά σοι προσφέροντας,
διαφύλαξον.

Ευχή εις το ευλογήσαι τα Βάϊα, τη Κυριακή των Βαΐων. Ιερατικόν, Αθήνα 1995